Weblog

Vegen

Slapen. Vegen. Zitten. Eten. Studeren. Werken. Eten. Studeren. Vegen. Zitten. Slapen.

Dat is het wel zo'n beetje, mijn leven. Slapen. Vegen. Zitten. Eten. Studeren. Werken. Eten. Studeren. Vegen. Zitten. Slapen. C'est tout. Dagen van slapen, vegen, zitten, eten, studeren, werken, eten, studeren, vegen, zitten, slapen.

Geen wonder dat ik goed word ik vegen.

En dan bedoel ik niet de technische vaardigheid. Al neemt die ook toe. Geen grapje! Vegen kan je technisch goed doen of minder goed. En ik word er aardig goed in.

Ik bedoel vooral dat ik goed word in vegen, omdat ik er in kan opgaan. Als ik veeg, is er niet veel meer dan de vloer, de bezem, het geringe beetje stof, kattenhaar en zand dat ik verzamel met de bezem. Ik speel er geen echte rol in verder, behalve dat ik mezelf af en toe maan tempo te houden. Mijn gedachten zijn redelijk rustig. Mijn lichaam weet wat het moet doen. Het is sprekend zazen, zeker vergelijkbaar met de stevigere zits.

Met dat ik er beter in ben geworden, is het vegen ook van aard veranderd. Ik begin het leuk te vinden. Of eigenlijk prettig om te doen. Leuk is het verkeerde woord. Ik pak 's ochtends en 's avonds opgetogen mijn bezem en trek hem door het hele huis over alle vloeren. Ik pak opgetogen mijn veger en blik en verzamel de beetjes vuil die er toch altijd zijn, en veeg de traptreden één voor één af. En opgeruimd schud ik na een half uur van vegen en verzamelen een hoopje viezigheid in de vuilnisbak.

's Ochtends en 's avonds weer. Dezelfde planken, dezelfde hoeken, ongeveer hetzelfde moment waarop de katten door het verzamelde stof komen donderjagen. Katten zijn gek op rituelen.

Rituelen. Ritueel vegen. Dat is wat het is geworden. Het stof verzamelen dat in de loop van een stille nacht is neergedaald. Het zand verzamelen dat in de loop van een levendige dag mee naar binnen is gekomen. Van vloeren. Van geest.

Datum	donderdag 18 juni 2009
tijd (gmt+2)	08:14
Tags	vegen stof zand ochtend avond zazen zitten zen samu
Meer	Recent/Archief