Weblog

Nanchiri

Vorig jaar augustus hoorde ik het voor het eerst: het Nanchiri. Betoverend, ontroerend. Tijdens een bijeenkomst voor de mensen die voor de allereerste maal een Sesshin bijwoonden, legde de Zen-leraar Rients Ritskes uit waar dat Nanchiri vandaan kwam. Een fraai verhaal over een dromende Zen-meester die de klanken (want meer dan klanken zijn het niet) op liet nemen in het reciteren in de ochtenden. Rients reciteerde het Nanchiri tijdens dat verhaal. Sloot zijn ogen en zijn hoofd en ledematen begonnen een eigen leven te leiden waar de klanken van het Nanchiri uit leken voort te komen. Een personificatie van het leven zelf.

nanchiri nanchiri nandari tomani handari kuranzi atomoni sowaka

Ik zie het hem nog doen. Indringend en aangrijpend. Het Nanchiri heeft me daarna nooit meer verlaten.

Ik was wel benieuwd of het echt geen betekenis zou hebben. Geen enkele betekenis? Via Twitter vroeg ik recent in het algemeen en aan de meelezende Zen-boeddhisten in het bijzonder of iemand het Nanchiri kende en de oorsprong er van kende, en ook wist of het een betekenis had en zo ja, welke dan. Er kwamen verschillende reacties, waarvan eentje me op scherp zette. Of ik wel wist dat het een make belief buddhist chant was uit een old Japanese TV-show.

Een nep soetra uit een tekenfilm?! Daar moest ik meer van weten. Ik vroeg het ook bij Rients na. Hij vertelde nogmaals het verhaal van de dromende Zen-meester en de betekenisloze klanken, zoals dat hem verteld is toen hij gautoriseerd werd als leraar.

En ik ging op zoek naar die tekenfilm, Ikkyuu-San. Uiteraard moest ik dit met eigen ogen/oren te weten komen! Ik voelde me genept en bedrogen. Die floep, ik werd gefopt!

Inmiddels ben ik een aantal weken verder. De eerste vijfentwintig afleveringen van de serie (die in totaal bijna driehonderd afleveringen kent) heb ik gezien en beluisterd. Het is een geestige tekenfilmserie, soms droevig of pijnlijk, soms snoeihard. Ik weet niet zeker voor welke leeftijd hij gemaakt is in Japan. En passant raak je bekend met een aantal rituelen uit de Zen-traditie die zeer herkenbaar zijn.

Ik heb uiteraard ook opgezocht wie de èchte Ikkyuu Zenjiwas. Een wel heel kleurrijk en indrukwekkend figuur uit de Rinzai-school. Maar dat terzijde.

In de afleveringen die ik tot nu toe heb gezien en gehoord, komt veelvuldig de Hartsoetra voor. Af en toe wordt er nog iets anders gereciteerd bijvoorbeeld tijdens bedelrondes. Maar het Nanchiri heb ik nog niet gehoord.

En toen sloeg de twijfel opnieuw toe. En de spijt. Toen ik opnieuw navroeg of het Nanchiri echt wel in die tekenfilmserie voorkwam, moest de aangever daarvan toegeven dat hij dat eigenlijk niet zeker wist. I was sure, that I was sure.

Waarom heb ik op zo'n wankele basis, zo snel en eenvoudig een basisvertrouwen laten schenden? Zonder enige omhaal mijn leraar openlijk laten vallen? Waarom heb ik mijn eigen instinct en reactie op dat Nanchiri niet geloofd? Waarom heb ik mijn Zen-leraar en Meester niet vertrouwd? Wat is dat toch, dat ik steeds weer uit ben op strijd, met die man in het bijzonder?

Ik weet niet of hij dat zo ook heeft ervaren. Ik hoop het niet. Ik bied er in ieder geval mijn excuses voor aan, openbaar, want dat was mijn twijfel ook. Zo is het ook een levende reminder om ook echt wat te doen met mijn gevoel van berouw over die twijfel en vechtlust, waarvan dit slecht één voorbeeld is. Zonder de wens er iets mee te doen, van het moment iets te leren, is berouw nutteloos, zinloos.

Het Nanchiri, ach, het Nanchiri. Een heilig lesje geleerd. De heiligheid zit niet in de betekenis van de woorden. De heiligheid zit niet eens in de klanken of in mijn mond en keel die de klanken vormen. De heiligheid van het Nanchiri zit uitsluitend in mijzelf en in ieder van ons. Ieder moment van de dag, ieder moment opnieuw. Zolang ik dat maar wil geloven en geloof.

Nanchiri Nanchiri Nandari Tomani Handari Kuranzi Atomoni Sowaka!

Datum	zaterdag 01 augustus 2009
tijd (gmt+2)	16:32
Tags	nanchiri 'Rients Ritskes' Zen 'Zen-Boeddhisme' soetra chant geloof heiligheid berouw excuses leren
Meer	Recent/Archief