In het boomblad verschijnen voor dit jaar nieuwe kleuren als grijs en bruin. De leegte die de zwaluwen achter hebben gelaten in beeld en geluid is evident. Een heel klein vlindertje, roestbruin, flappert onrustige patronen in mijn kleine achtertuin. Één van mijn katten vangt het diertje net niet. Spinnenwebben zijn vannacht verschenen waar ik ze verwacht en waar ik ze niet verwacht. Een uitloper van de pompoenplant van mijn buurvrouw overgroeit langzaam maar zeker mijn bank buiten. Een klein, wit met geel viooltje bloeit met één bloemetje tussen de stenen van mijn plaatsje op.
Na dagen, een week, van in en uitloop door allerlei werkmensen, is het huis een chaos. Vies en rommelig. Van boven tot onder, van voor tot achter, één puinhoop. Ook de tuin en het terras zijn vies en er ligt afval. En wat er wel hoort te zijn, is verplaatst, verschoven, weggestapeld. En soms stuk.
Ik ben niet zo'n poetser. Van mij hoeven de dingen niet kraakhelder. Eigenlijk liever niet. Ik geniet liever iets uitgerust van een opgeruimd, maar licht stoffig huis, dan doodop van een kraakhelder huis. In een kraakhelder huis gaat er ook eerder iets 'mis'. De dingen lijken eerder van hun plek of niet zo helder als de rest volkomen opgeruimd en schoon is. Dat is heel handig in je hoofd, maar in mijn omgeving word ik er onrustig van.
Ik wist niet goed waar te beginnen met het ruimen en schoonmaken. Ik kon overal wel wat doen.
Nu ik eenmaal ben begonnen, blijkt dat ik op precies de juiste plaats ben begonnen, met precies het juiste ding. Het maakt eigenlijk niets uit waar je begint met puinruimen. Het beginnen zèlf, dat is de crux.
De enige echte constante van de zomer zijn de slakken gebleken, die in alle kleuren en maten, soorten met huisje en zonder huisje, steeds weer zichtbaar worden als er maar wat vocht in de tuin is. Vanavond zal ik sproeien.
| Datum | woensdag 05 augustus 2009 |
|---|---|
| tijd (gmt+2) | 10:47 |
| Tags | 'late zomer' natuur waarnemingen ruimen schoonmaken beginnen slakken |
| Meer | Recent/Archief |