In de zomermaanden kun je bij Zentrum 'zomerzitten'. Op de woensdagavonden komt dan een klein groepje deelnemers bij elkaar om drie
Er is geen leraar bij aanwezig en niemand die de rol van leraar op zich neemt. Alleen een voorzitter, die de deelnemers binnen laat en aan het eind van de avond weer naar buiten laat, die de bel slaat ter duiding van het begin en einde van de zitperiodes, die de kleppers bedient om de kinhin te begeleiden, die van te voren thee zet, die het Hannya Shin Gyo inzet nadat iemand anders is gevonden om de Mokugyo te slaan, die vooraf en achteraf de boel aan kant doet, die de bloemen, het olielampje en de wierook verzorgd. Kortom, een soort van 'kosterrol' zodat de avond een gebruikelijke en vertrouwde structuur krijgt.
Vanavond had ik die rol. Voor het eerst. De routines voor het merendeel van de taken zijn al wel ontwikkeld, dus heel erg moeilijk vond ik het niet en ik was van te voren ook maar weinig gespannen er over. De grootste uitdaging bleek om niet in slaap te vallen. Ik probeerde stevig te zitten, maar viel ondanks de kramp in één kuit met enige regelmaat bijna in slaap. Het slagwerk van de Dom hield me steeds net op tijd bij de les.
Een andere moelijkheid bleek om niet in de valkuil te stappen van de wens van andere deelnemers, die naadloos aansluit bij mijn eigen ambitie. Zonder moeite wordt je als voorzitter in de leraarsrol geduwt, tenzij je terug duwt. Kennelijk zijn er mensen die een leraar node missen, ongeacht hun ervarenheid door jaren en jaren zitten. En ik wil beslist me doorontwikkelen zover als het me gegund en gegeven is, en daar kan zomaar het leraar worden bij horen. Maar dat is nu helemaal niet aan de orde. Veel te vroeg, veel te onrijp.
En dus moest ik bewust terug stappen bij vragen achteraf. Zorgen dat ik deelnemer bleef onder de deelnemers, ongeacht mijn voorzittersrol. En dat was helemaal niet eenvoudig. Ik voelde me gevleid door de vragen en geprikkeld om mijn eigen antwoorden stevig neer te zetten.
Ik weerhield me ervan. Ik gaf wel antwoorden, maar duidde ze als mogelijkheid, een mogelijkheid. En toch verzuimde ik om het goed te doen. Dat ontdekte ik pas toen een andere deelnemer de juiste wedervragen stelde. Waarom?
Foei, FuShin! Leer zwijgen zolang je de vragen niet hebt!
| Datum | woensdag 05 augustus 2009 |
|---|---|
| tijd (gmt+2) | 23:04 |
| Tags | zwijgen vragen rol bewustwording |
| Meer | Recent/Archief |