Ik voel me wat teneer geslagen vandaag. Mijn leraar had me net zo goed een paar klappen in mijn gezicht kunnen geven. Dan had ik me hetzelfde gevoeld. Het ergste is, dat ik nog steeds niet begrijp waar hij nou zo over viel. Ik begrijp er niets van.
Ik denk dat wat hem nu in de weg zit, hetzelfde is wat hem eerder juist deed zeggen Ik heb hoge verwachtingen van jou.
en later Ik heb me niet in jou vergist.
. Van dat naar Ik heb dit nog nooit tegen iemand gezegd, maar ik wil niet dat je aan de sesshin meedoet.
en Ik vraag nooit om excuses maar de enige manier waarop je nog kan meedoen aan de sesshin is door je excuses aan te bieden, welgemeende, nederige excuses.
Macht. Wat daar gebeurde was dat hij de troefkaart 'Macht' uitspeelde. Waarom heeft hij dat nodig in mijn buurt? Hoe komt het dat ik dat in hem trigger?
Ik denk dat ik me in de sesshin afzijdig ga houden. Geen Dokusan doen (de eerste en de laatste zijn officieel verplicht, maar daar trek ik me dan maar even niet van aan), geen interactie bij de Teisho. Zelfs niet verzoeken om tikken met de Keisaku als dat wordt aangeboden. Een teruggetrokken aanwezigheid bij de koffie, thee en maaltijden zoeken. En verdere interactie mijden. Meedoen, maar passief blijven. Niemand spreken, niemand aankijken. Een week in volkomen rust, meedrijvend op het ritme van de sesshin.
Ik heb vooral geen zin in Dokusan. Ik ervaar zoveel wantrouwen en minachting op dit moment, dat ik onmogelijk kan buigen. Ik heb geen zin om een hypocriet spelletje te spelen. Ik heb geen zin om mijn leraar te spreken überhaupt. Ik heb niet het idee dat het voorval van gisteren al uit de lucht is. Ik heb geen zin om me in allerlei bochten te moeten wringen, terwijl ik bij God niet begrijp waarom. Ik heb ook geen zin om met die machtstroef geconfronteerd te blijven worden. Die werkt één keer bij mij, maar daarna bevestigt hij de zwakte die de persoon die hem gebruikt ook heeft, en kan ik de troef niet meer serieus nemen.
De sesshin zal zichzelf gaan dragen deze keer. Ik maak er ditmaal een exclusief fysieke zaak van. Mijn hoofd mag even niet meedoen. Ademen, tellen, ontspannen, meeglijden en deinen met de flow.
Het gaat immers niet om mijn leraar, het gaat niet om mij. Het gaat slechts om het moment waarin alles zich bevindt, inclusief ons beiden. Dat dan weer wel.
En nu mijn vakantiegevoel opkrikken met koffie, de stad in wat boodschapjes doen, de was draaien, beginnen met pakken, een beetje ruimen, de katten veel knuffelen. En vooral uitgebreid genieten van mijn ongestoorde vrijheid van nu! Want nu is ook dit moment. En ik ben er bijna in terug.
| Datum | vrijdag 07 augustus 2009 |
|---|---|
| tijd (gmt+2) | 10:44 |
| Tags | sesshin nu 'dit moment' leraar leerling Zen ' |
| Meer | Recent/Archief |