Sinds vorige week begin ik eindelijk wat te kalmeren. Concrete stappen zetten op
De eerste stap was mijn antwoord aan Rients. En daar begon alles mee. Zijn voorstel was om in ieder geval bij de twee
De Noorderpoort neemt overigens geen mensen aan voor langdurig verblijf die geen leerling zijn van hun Roshi. En bovendien, gaven ze aan, is er op dit moment geen ruimte om nieuwe bewoners toe te laten. Dat was spijtig te horen. En in eerste instantie uitte mijn teleurstelling zich in boosheid. Nou joh, dan toch niet!
Die taal bezette mijn gedachten.
De lessen die Rients me probeert te leren in gedachten, reageerde ik niet op hun bericht. Tot vanmorgen. Vanmorgen merkte ik dat de emotie uit mijn reactie was. De nieuwsgierigheid begon het te winnen. En ik mailde terug dat ik het op prijs stelde dat ik in ieder geval wel voor een kort verblijf welkom was en dat ik van die gelegenheid ook graag gebruik wilde maken. Ik ben nog zo'n beginneling in Zen en in het Boeddhisme, dat iedere ervaring me welkom is. Ik weet zeker dat ik ga leren van een weekend bij Noorderpoort. Niet als een oriëntatiebezoek of in voorbereiding op iets anders, maar puur als de ervaring zelf.
Dank je wel, Rients. Zonder die les, Wacht uit!
, had ik de deur naar de Noorderpoort helemaal zelfstandig dicht gesmeten.
Bij Zen River werd me een weekend aangeboden waarin een dag Zazenkai voor beginners zit opgenomen. Prima! Ik doe wel groot en stoer, en met enige regelmaat zeggen mensen wel tegen me Jij zit als een berg
, maar ik twijfel en aarzel en voel me onzeker en weet niet hoe of wat. Niet echt. Daarvoor beoefen ik nog veel te kort serieus Zazen. De voorzichtige toevoeging in het bericht van Zen River, dat die dag toch ook voor gevorderden zinvol kon zijn, sloot aan bij mijn eigen idee daarover. zo gevorderd ben ik immers nog niet. Opnieuw een uitmuntende kans om te leren.
Kleine stappen. Maar ook grotere inmiddels. Via internet speurde ik naar
Één van de dingen waar de door mij aangeschreven kloosters waarde aan hechten, zo blijkt uit hun initiële reacties, is de mogelijkheid na afloop van het verblijf terug te keren naar een stabiele omgeving. Ja, heel goed. Dat is precies mijn grootste zorg ook. Wat na dat jaar?
Een aspect dat beslist relevant is, is mijn financiële positie. Mijn persoonlijke liquiditeit is mwah, net aan voldoende voor het dagelijks leven. Mijn solvabiliteit laat ook wel te wensen over sinds de huizenmarkt gestaag inzakt en mijn huidige hypotheek waarschijnlijk hoger is dan de maximale verkoopwaarde van mijn woning. Dar baart mij zorgen. Normaal gesproken is er dan niets aan de hand. Zolang je in een huis woont, doet de marktwaarde van het pand er nauwelijks toe. Maar nu, nu het wellicht tot verkopen komt, is dat van groot belang. Zeker omdat ik in dat jaar klooster zonder noemenswaardige inkomsten zal zitten, terwijl ik wel uitgaven heb.
In een poging om mijn liquiditeit wat op te krikken, heb ik mijn hoofd gebogen, ben ik over mijn trots heen gestapt en ga ik rond met de bedelnap waarmee kloosterlingen al sinds mensenheugenis rond gaan. Twee mensen hebben spontaan een donatie gedaan, tot mijn verrassing! Twee dagen verblijf zijn voorzien.
Nu de rest nog. De weg is lang.
BUTSU DO MU JO SEI GAN DO
| Datum | zondag 23 augustus 2009 |
|---|---|
| tijd (gmt+2) | 11:37 |
| Tags | 'Shukke Tokudo', |
| Meer | Recent/Archief |