Er is bij de keuzes die ik op dit moment maak voor mijn leven, een belangrijk verschil met eerdere keuzes. Voor het eerst in mijn leven ervaar ik keuzevrijheid. En zijn de keuzes dus ook echte keuzes.
Eerdere keuzes die ik maakte, blijken eigenlijk domweg het voortzetten van bestaande patronen te zijn geweest. Of het proberen te voldoen aan het verwachtingspatroon van iemand anders, voorzover ik dat kon kennen en begrijpen. Of het ontwijken van iets dat me onaangenaam leek, gebaseerd op eerdere ervaringen. Al dan niet bewust allemaal. En het meeste zelfs volkomen onbewust.
In het gewricht waarin ik me nu bevind, de keuzes waarvoor ik mezelf nu gesteld zie, ben ik me bewust van iedere stap, ook die ik niet zet, bewust van ieder woord, ieder gebaar. Er daalt een volkomen rust over me neer.
En ook een kinderlijk enthousiasme. Hoewel ik besef dat duizenden voor mij nagenoeg dezelfde weg zijn gegaan, en duizenden met mij dezelfde stappen zetten, en duizenden na mij dat opnieuw zullen doen, is iedere stap die ik zet, in al zijn eenvoud, uniek en buitengewoon.
Een boek dat ik lees woord voor woord, een gesprek dat ik heb, of juist niet heb, een lange zit, een korte zit, een subtiele ontmoeting met een leraar, een levendig Kinhin met onbekenden op het Centraal Station van Utrecht... De schatten van mijn leven die mij in mijn keuzes bevestigen.
Iedere stap is een juweel. Ik heb echt het gevoel dat ik een schatkist heb geopend en nu net ben begonnen om de rijkdom die daar in zit, beetje bij beetje op te nemen, in mijn handen te houden het gewicht waarnemend, er mee schuddend om te horen of het wil rammelen, met mijn ogen te bestuderen de glans en kleur zien voor wat ze zijn, met mijn vingertoppen af te tasten op temperatuur, structuur, er aan te ruiken of tegen mijn tanden te tikken. Om dan los te laten en het volgende op te pakken.
Soms huiver ik. Verstoft mijn bloed in mijn aderen, pompt mijn hart loos te snel. Krimpt mijn maag ineen van alle scenario's die op mijn gedachten afstormen. Alles dat er fout kan gaan, gaat fout. Alles wat me kan schaden, schaadt me. Mijn maag is een trouwe spier die dan doet wat er wordt verwacht: ineen krimpen en me aarden. Mijn aandacht gaan naar mijn voeten, mijn billen op mijn stoel, mijn ademhaling. Mijn ogen gesloten, mijn rug recht. Een moment sta ik stil in de constante van verandering.
En als ik mijn ogen dan weer open ligt het nieuwe juweel al weer in mijn handen. Kijk, voel, ruik, proef, hoor en kies.
zegt het me. Mijn leven sloeg linksaf, omdat ik mijn voeten anders ben gaan gebruiken.
| Datum | woensdag 02 spetember 2009 |
|---|---|
| tijd (gmt+2) | 15:52 |
| Tags | juwelen schatten kiezen 'keuzes maken' veranderen |
| Meer | Recent/Archief |